صف، التماس و داروی نایاب
تصاویر و روایتهای ضبطشده نشان میدهد بیماران و خانوادهها با اضطراب وارد داروخانهها میشوند. برخی گریه میکنند و برخی التماس. داروسازان میگویند سهمیه محدودی دریافت میکنند و پاسخگوی حجم تقاضا نیستند. داروهایی مانند «رمیچک»، داروهای شیمیدرمانی و حتی برخی داروهای معمول، یا کمیاب شدهاند یا با قیمت بالا عرضه میشوند.
کمبود فقط وارداتی نیست
برخلاف تصور رایج، کمبود دارو فقط به داروهای وارداتی محدود نمیشود. داروسازان میگویند تولید برخی داروهای داخلی نیز کاهش یافته است. حتی نام داروهایی مثل ژلوفن در فهرست اقلام کمیاب دیده میشود. در مواردی، بیماران به دلیل نبود دارو، درمان دورهای خود را قطع میکنند؛ موضوعی که اثربخشی درمان را از بین میبرد و خطر جانی ایجاد میکند.
گرههای ارزی و مالی
فعالان حوزه دارو، مشکلات ارزی را عامل اصلی میدانند. واردکنندگان از دشواری انتقال پول، گشایش السی و تأمین ارز میگویند. طبق اظهارات مطرحشده در ویدیو، برای طرح «دارویار» در سال ۱۴۰۳ حدود ۱۸۰ همت منابع نیاز بود، اما کمتر از نیمی از آن تصویب شد. همان میزان مصوب نیز با تأخیر پرداخت میشود. ارز ترجیحی فقط حدود ۳۰ درصد هزینهها را پوشش میدهد و باقی مخارج با نرخ آزاد تأمین میشود.
بیمهها و فشار مضاعف
داروسازان از عمل نکردن بیمهها به تعهداتشان گلایه دارند. تأخیر در پرداختها، چکهای برگشتی داروخانهها را افزایش داده و نقدینگی تولیدکنندگان را کاهش داده است. برخی گزارشها حتی به عرضه نکردن دارو برای فروش با قیمت بالاتر اشاره میکنند.
تفسیر ایرانیانتحلیل
دارو کالای مصرفی عادی نیست. بیمار نمیتواند درمان را عقب بیندازد. ادامه این روند، نظام درمان را با بحران اعتماد و کارآمدی روبهرو میکند.
جمعبندی چشمانداز
اگر دولت، بیمهها و نهادهای ارزی هماهنگ عمل نکنند، کمبود دارو گستردهتر میشود. مدیریت دارو، مستقیماً با جان مردم گره خورده است.
- نویسنده : ایرانیان تحلیل
- منبع خبر : سایر رسانه ها
